Share, , Google Plus, Pinterest,

Αγρίτης: “Στο Αιγάλεω ήμουν σαν φυλακισμένος”

Βόμβες για την κατάσταση ενόσω ανήκε στο Αιγάλεω έριξε ο Τάσος Αγρίτης, σημειώνοντας πως μιλάει τώρα καθώς "δεν μπορεί να μιλήσει κάποιος την ώρα των γεγονότων, γιατί φαντάζεστε αν είσαι εν ενεργεία τι επιπτώσεις θα είχε".

Τώρα που δεν νιώθει την καριέρα του να εξαρτάται από ομάδες ο Τάσος Αγρίτης άνοιξε το… στόμα του λέγοντας πολλά και διάφορα. Όπως για την κατάσταση που επικρατούσε στο Αιγάλεω ενόσω έπαιζε εκεί, όπως για τα χρήματα που του οφείλει η Κέρκυρα, όπως για τους προέδρους που δεν θέλουν το ελληνικό ποδόσφαιρο να προοδεύσει.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο μου οφείλει χρήματα, όπως και σε πολλά παιδιά βέβαια. Όλοι λοιπόν τρέχουν στα δικαστήρια για να διεκδικήσουν τα λεφτά που τους χρωστάνε οι ομάδες που έχουν παίξει. Έχω ένα τέτοιο θέμα με την Κέρκυρα όπου υπάρχουν οφειλές όπως και σε άλλα παιδιά. Όμως όλα αυτά τα λεφτά που πρέπει να πάρουμε δεν δόθηκαν ποτέ γιατί η Κέρκυρα έπεσε εκείνη την περίοδο στην Γ’ Εθνική. Ας είναι καλά βέβαια ο ΠΣΑΠ που στηρίζει όλα αυτά τα παιδιά και να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Μανώλη Αλαφραγκή, τον δικηγόρο μας, ο οποίος κάνει το καλύτερο για μας. Ελπίζω να πάρουμε αυτά τα λεφτά από τον κύριο Λιμπάντση που είναι ακόμα ο πρόεδρος της ομάδας“, ανέφερε στην Ερα Σπορ ο παλαίμαχος επιθετικός προσθέτοντας ότι “στην Ελλάδα υπάρχει πολύ ταλέντο, βλέπουμε όμως ότι δυστυχώς ευεργετούνται οι ξένοι. Εγώ όταν είχα μεταγραφή στη Γερμανία είδα πως ήταν  πρώτα ο Γερμανός και μετά ο ξένος, αλλά εδώ γίνεται το αντίθετο. Από κει και πέρα νομίζω ότι παλαιότερα το επίπεδο ήταν πιο υψηλό.

Εφέτος βλέπουμε ένα ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, καθώς έχουν γίνει πιο δυνατές ομάδες η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ, αλλά οι συνθήκες παραμένουν ίδιες εδώ και χρόνια. Δυστυχώς  οι πρόεδροι κάνουν κουμάντο στο ελληνικό ποδόσφαιρο, γιατί αν ήθελαν να κυλούν όλα σωστά και ο κόσμος να ασχολείται μόνο με το ποδόσφαιρο θα είχαν λύσει ήδη τα προβλήματα. Υπάρχει παρασκήνιο, ο καθένας κοιτάζει τα δικά του συμφέροντα. Δυστυχώς όποιος ασχολείται διοικητικά με το ποδόσφαιρο το κάνει πλέον μόνο από συμφέρον. Ο κόσμος αυτό το καταλαβαίνει και για αυτό δεν πηγαίνει στο γήπεδο. Μακάρι να ήταν διαφορετικά τα πράγματα“.

Αναφερόμενος στο Αιγάλεω και στην εκεί θητεία του υποστήριξε ότι “εγώ και όλα τα παιδιά που αγωνιστήκαμε στο Αιγάλεω πιστεύω ότι αδικηθήκαμε γιατί δεν μας δόθηκε η δυνατότητα να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω. Δηλαδή ο κύριος Θωμάς Μητρόπουλος που ήταν τότε το αφεντικό μάς «έκοψε» το δρόμο για περισσότερη εξέλιξη, δηλαδή μια μεταγραφή σε μεγαλύτερη ομάδα. Αυτό έπαθα και ‘γω. Ξέρετε καλώς η κακώς όταν δεν γίνει το deal  την κατάλληλη στιγμή για τον κάθε ποδοσφαιριστή μετά δεν ξανάρχεται αυτή η στιγμή.

Εκείνο το καλοκαίρι θυμάμαι ότι έληγε το συμβόλαιό μου και επειδή είχα αγανακτήσει με την κατάσταση που επικρατούσε ήθελα να φύγω και να πάω τελικά στην Γερμανία γιατί είχα την πρόταση από την Όφενμπαχ. Ήταν μια ωραία εμπειρία για μένα που έπαιξα στην Γερμανία, αλλά θεωρώ την επιλογή μου λανθασμένη διότι βιάστηκα να φύγω. ήμουν όμως τόσο πολύ αγανακτισμένος γιατί τόσα χρόνια μας είχαν σαν φυλακισμένους και δεν μπορούσαμε να φύγουμε. Αυτή είναι και η πραγματικότητα και το λέω τώρα, αλλά δεν μπορεί να μιλήσει κάποιος την ώρα των γεγονότων, γιατί φαντάζεστε αν είσαι εν ενεργεία τι επιπτώσεις θα είχε. Έτσι όλοι κάνουν υπομονή και ευελπιστούν πως τα πράγματα θα αλλάξουν. Ίσως και με λίγη τύχη μήπως αλλάξει κάτι στην πορεία.

Από κει πέρα για μένα το Αιγάλεω σαν ομάδα είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο γιατί εκεί αναδείχθηκα. Αγαπώ αυτήν την ομάδα, έχω δεθεί πολύ με τα άλλα παιδιά που παίζαμε τότε, απλά θα μπορούσαμε όλοι να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω, μια καλύτερη καριέρα“.